در میان دانشمندان شیعه و سنی در مورد عدالت امام اختلاف وجود دارد ، یعنی امامیه ( شیعیان ) عدالت را در امام شرط می دانند . امام اهل سنت شرط نمی دانند . نظر امامیه و اسماعلیه این است که عدالت به معنای عصمت شرط امام است  ، اما اکثریت اهل سنت نه تنها در امام عصمت را شرط نمی دانند بلکه عدالت را نیز شرط نمی دانند .و نظرشان این است که اگر امام فاسق و ظالم هم باشد ، از امامت خلع نمی شود .


همچنین بیشتر اهل سنت عقیده دارند پیروى از امام تا زمانى كه با حكم شرع مخالفت نكند، واجب است، چه امام عادل باشد و چه جائر و ستمگر . البته برخى از اهل سنت عدالت را شرط امام مى‏دانند .

مبناى اختلاف در شرط و عدم شرط عدالت را باید در تعریف امامت جستجو کرد . شیعه بر اساس آنكه امامت را ادامه رسالت مى‏داند، عدالت در بالاترین مرتبه را شرط مى‏داند و اهل سنت چون سطح امامت را تنزل مى‏دهد و امام را از افراد عادى تلقّى مى‏كند ، یا عدالت را شرط نمى‏داند یا در حدّ اندك شرط مى‏داند. (1)

.

.


1عضدالدین ایجى، المواقف، ج 3، ص 585.






داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 5 دی 1390 | توسط : علی قربانی