وبارزترین آیه اى كه پیرامون «امام» وارد شده است آیه یاد شده در زیر مى باشد:

(وَإِذِ ابْتَلى إِبْراهیمَ رَبُّهُ بِكَلِمات فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّى جاعِلُكَ لِلنّاسِ إِماماً قالَ وَمِنْ ذُرِّیَّتى قالَ لا یَنالُ عَهْدِى الظّالِمینَ) .([1])

«آنگاه كه پروردگار ابراهیم او را با پاره اى از تكالیف و امور، آزمود، خدا (یا ابراهیم) آنها را به پایان رسانید(و به خوبى از عهده امتحان بر آمد) خدا گفت: تو را براى مردم امام قرار مى دهم، گفت از فرزندانم نیز امام قرار بده، فرمود: عهد من به ستمگران نمى رسد».

 امام، پیشوا و الگو است و فرد غیر معصوم نمى تواند اسوه و الگو باشد و به دیگر سخن باید امت رفتار و گفتار خود را با رفتار و گفتار امام خود تطبیق كند و فرد غیر پیراسته از گناه و خلاف، چگونه مى تواند براى این كار الگو و نمونه شمرده شود؟

 امام یك فرد مطاع است كه بدون قید و شرط و بدون چون و چرا اطاعت او لازم و واجب است; چنین مطاعى كه اطاعت او بدون قید و شرط واجب باشد، جز فرد معصوم نمى تواند باشد.

 آیه با صراحت كامل، محرومیت ظالمان را از نیل به این منصب اعلام داشته است و در بحث قبل به صورت كامل توضیح داده شد كه درخواست ابراهیم فقط درباره ى یك گروه پذیرفته شده است و آن گروهى است كه در صفحه زندگى آنان هیچ گونه نقطه ضعفى وجود نداشته باشد و دیگر گروه ها هر چند در حال تصدى طاهر و تایب باشند، مشمول نفى الهى مى باشند.([2])

 

منابع :

[1] . بقره/124.

[2] . منشور جاوید، ج5،. ص 214 ـ 278.





داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 25 بهمن 1389 | توسط : علی قربانی